Hier zitten we dan, een week geleden aangekomen in het kleine dorpje en al heel wat meegemaakt. Het is toch wel een echte ervaring om hier te zijn.
Hier zijn heeft mijn ogen geopend, we praten er thuis over maar het meemaken en zien is toch nog iets helemaal anders. De armoede, de sloppenwijk hier, de kinderen op straat, de grote villa’s van de blanken. Het is een te groot verschil, en toch wat verschieten om zo te zien.
Een week hier betekend ook al week stage achter de rug. Op school staan is toch echt wel het leukste dat er bestaat. Dat veranderd niet in een ander land. Toch zijn er enkele verschillen: de namen zijn heel wat moeilijker hier, werken met helemaal andere werkvormen hier, de kleuters hebben doelen en geen streefdoelen, werken gefocust op wiskunde en taal en ze hebben geen sport. Ik vind het interessant om op deze manier een andere werkwijze te zien.
We staan ook één keer per week op de POP, Path Out of Poverty. Hier word er voor activiteiten in de namiddag gezorgd zodat de kinderen niet op staat zijn. hier staat een team vrijwilligers voor klaar. Dit is ook een hele ervaring.
Elise in buitenland 